image000000Opublikowana przez Wydawnictwo Ruthenus z Krosna książka J. Ewy Leśniewskiej „Jan Gotlieb Bloch (1836 – 1902) i dzieje rodu” jest dziełem imponującym i stanowi najbardziej – jak dotąd – wyczerpującą biografię jednego z największych kapitalistów XIX stulecia, pacyfisty i filantropa, wsławionego w świecie głównie przez 6-tomowe opracowanie „Przyszła wojna pod względem technicznym, ekonomicznym i politycznym”, nazywane „biblią pacyfizmu” – pierwszego Polaka, który został zgłoszony do Pokojowej Nagrody Nobla. Ta nagroda, przyznawana tylko żyjącym, nie mogła trafić do jego rąk, zmarł tuż przed rozstrzygnięciem najbliższej edycji tego konkursu.
Według dość powszechnej opinii obserwuje się dziś w świecie spadek znaczenia książki jako głównego środka przekazu treści intelektualnych i walorów artystycznych. Dzieło Leśniewskiej jest tej opinii zaprzeczeniem. Przygotowane z benedyktyńską starannością, opatrzone wyczerpującymi przypisami, bibliografią uwzględniającą wszystkie możliwe rodzaje źródeł od archiwalnych po rękopisy i prywatne wspomnienia, indeksy osobowy i rzeczowy oraz bogaty materiał ikonograficzny stanowi dowód profesjonalnej rzetelności i starania o możliwie pełne wykorzystanie całokształtu wiedzy o postaci Blocha i o jego rodzinie. A wbrew pozorom nie jest tego wiele. Bloch należy do grona „wielkich zapomnianych”. Zanik w świadomości zbiorowej wiadomości o jego dokonaniach i losach jest dowodem na szczególne zachowanie „chochlików historii”, które jednych wynosi ponad ich rzeczywiste zasługi, innych zaś wpycha w mroki zapomnienia. Do uznania książki za dzieło imponujące przyczyniło się także Wydawnictwo, które zrobiło wszystko, by udowodnić własny kunszt edytorski i dbałość o szatę graficzną, choć jego publikacja do prostych nie należała.
Kiedy w 2005 roku zacząłem zbieranie materiałów do książki o Blochu, która zatytułowałem „Figle historii”, by oddać zjawisko niebywałego pomijania Blocha w historiografii, zdumiał mnie brak wzmianki o nim w wielu krajowych encyklopediach i wątłe zainteresowanie badaczy tą postacią. Poza książką Ryszarda Kołodziejczyka (słusznie nazwaną przez autora „szkicem do portretu”), książką Ewy Leśniewskiej „Właściciele dóbr Łęczna w latach 1800 – 1944”, w której Blochowie są kluczowymi, ale nie jedynymi opisywanymi postaciami, i garstką artykułów, a to o udziale Blocha w budowie linii kolejowych, a to o działalności na rzecz pokoju, nie było w krajowym dorobku historycznym niczego więcej. Ruch intelektualny na rzecz popularyzacji wiedzy o nim, lecz przede wszystkim na rzecz problematyki, która dominowała w jego zainteresowaniach i pracach, zaczął się niebawem za sprawą Towarzystwa im. Jana Blocha założonego przez Aleksandra Bocheńskiego, Petera van den Dungena i Andrzeja Wernera, a potem kierowanej przez Krzysztofa Szwarca Fundacji Jana Blocha. Dziś Bloch jest lepiej znany i uznany przez liczniejsze grono badaczy, a wiedza o jego dziele zapuściła korzenie w społecznej świadomości. To ważne, bo historia nie ogranicza się jedynie do aspektów militarnych i martyrologicznych, jak chciałoby ją widzieć wielu, bardziej propagandystów niż historyków. Prace, jakie się ukazały (jest ich sporo, lecz trudno je wymieniać w krótkiej recenzji z książki) nie obejmowały zupełnie niektórych aspektów działalności Blocha, a informacje o jego rodzinie należały do szczątkowych. Książka Leśniewskiej wypełnia liczne jeszcze puste miejsca w tym zbiorze. Mam na myśli przede wszystkim działalność w sferze cukrownictwa i przemysłu drzewnego. O ile wiedza o „królu kolejowym” i o działalności pacyfistycznej była dość powszechna, o tyle o udziale w rozbudowie obu wymienionych dziedzin przemysłu wiedziano tylko tyle, że był on znaczący. Nie chodzi przy tym o samo poszerzenie bazy informacyjnej., lecz także o zwrócenie uwagi na pewien rys w rozwoju kapitalizmu w XIX wiecznym Królestwie Polskim. Otóż podejmowane próby dość ekspansywnego rozwoju bardziej nowoczesnych dziedzin przemysłu, przede wszystkim przemysłu maszynowego, napotkały na przeszkodę „organiczną” – brak korelacji między nowoczesną techniką i technologią, słabo rozwiniętym rynkiem wewnętrznym, lichymi rozwiązaniami legislacyjnymi i oporem tkwiącym w świadomości społecznej. Zapłacił za to cenę bankructwa bodaj najbardziej „odważny” z biznesmanów Piotr Steinkeller, czy inwestujący w przemysł Bank Polski. Zarówno Bloch, jak jego powinowaty i rywal Leopold Kronenberg nie popełnili tego błędu; ich zaangażowanie w produkcję przemysłową obejmowało przede wszystkim dziedziny związane z gospodarką agrarną, dominującą w wytwarzaniu dochodów Królestwa, a wśród nich cukrownictwo, obróbkę drewna czy gorzelnictwo. A inwestycje kolejowe, na których zrobili majątek stały się możliwe dzięki współdziałaniu kapitału państwowego i prywatnego (to zasadnicza cecha tzw. akumulacji pierwotnej), bo bez gwarancji państwowych nikt nie podjąłby ryzyka na własną rękę, zaś dostęp do kredytu byłby trudniejszy, jeśli nie niemożliwy. Dzięki pracy Leśniewskiej to, co było tylko hipotezą uzyskuje potwierdzenie w faktach i szczegółowych danych oraz licznych wskazówkach bibliograficznych. Podobnymi zaletami obdarzona jest część poświęcona działalności charytatywnej Blocha, zaś szczegółowe wyliczenia ilustrują ogólny pogląd o zaangażowaniu „króla kolei” w działalności na rzecz ubogich i dotkniętych przez los.
Osobny rozdział to dzieje rodziny. Jak dotąd, najwięcej wiedziano o rozpadzie małżeństwa córki, Aleksandry, z Józefem Weyssenhoffem – pisarzem i hazardzistą. Aleksandra zajęła się po separacji opieką nad Przytułkiem św. Franciszka Salezego na warszawskim Solcu i ten fragment jej losów jest dość dobrze znany, choćby z książki „Dom. Dzieje Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie”. Najbardziej wnikliwi badacze dziejów rodziny nie mieli jednak pojęcia o „rodzinnym” romansie Izabelli z Wodzińskich Blochowej (żony jego syna, Henryka) właśnie z Józefem Weyssenhoffem (a czyta się te partie jak sensacyjny romans). Losy „skażonych autodestrukcją” Kościelskich (znanych z założenia Fundacji ich imienia) są kolejnym przykładem dostarczania czytelnikom zupełnie nowej wiedzy. Podobnie jak kolejnych pokoleń potomków Emilii i Jana Blochów. Autorka posługuje się wielokrotnie wspomnieniami rodzinnymi, do których dotąd nie było dostępu. Ale nie o same fakty, a zwłaszcza o ich sensacyjny posmak chodzi. Blochowie (podobnie jak Kronenbergowie) zrobili fortunę w jednym pokoleniu – tym , które zajęło się finansami, gospodarką, wykorzystywaniem szans rozwojowych. Po śmierci Leopolda spadkobiercy fortuny Kronenbergów zajęli się odcinaniem kuponów od majątku zgromadzonego przez rodziców. Weszli do arystokratycznej sfery (często wykorzystując swój największy atut – pieniądze; co potwierdza mezalians córki Leopolda z Karolem Zamoyskim – dziedzicem nie tyle fortuny, co nazwiska). Podobnie było z Blochami. Jakie czynniki zadecydowały o porzuceniu tych dziedzin, które przyniosły rodzinie sławę i gigantyczne dochody na rzecz dobijania się, by wejść do „wyższej sfery”, zyskać nobilitację? Czy to w sferze mentalności zbiorowej tkwi źródło tych zachowań, które spowodowały niedowład burżuazji i przedłużoną drogę do kapitalizmu? Czy można postawić zatem ryzykowną tezę, że kapitalizmu w Polsce właściwie nie było? Jak pisał niedawno Andrzej Leder w swojej „Prześnionej rewolucji”, czy to dopiero po 1945 roku nastąpiło przewartościowanie w stratyfikacji społecznej polegające na ostatecznym przepadku ziemiaństwa, wraz z przekazaniem dominującej roli w gospodarce, życiu społecznym , kulturze nowym warstwom rekrutującym się ze sfery wytwórczej – robotnikom i chłopom i wyrosłej z tych warstw inteligencji, z pominięciem burżuazji jako klasy dominującej w kapitalizmie. Te pytania wykraczają poza zakres tematyczny zainteresowań Ewy Leśniewskiej, ale jej książka dostarcza aż nadto materiału do tych rozważań. Może to właśnie na drodze analizy losów rodzinnych znajduje się klucz do wyjaśnienia paradoksu polskich dziejów i chęci powrotu do anachronicznego modelu stosunków społecznych, dla którego kapitalizm (słaby, pozbawiony nosicieli) nie stanowił dostatecznej przeciwwagi.
Można odnieść wrażenie, że Autorka wyczerpała cały materiał składający się na tę dziedzinę wiedzy historycznej, którą można nazwać „blochologią”. No nie, tak źle nie jest. Bloch jest niewyczerpywalną skarbnicą tematów. Z rzeczy pominiętych wskazałbym na dwa: pierwszy i najważniejszy z nich to wątek wyznaniowy. Bloch był Żydem, do 15 roku życia wyznawcą judaizmu, potem przyjął wyznanie reformowane. Już wcześniej Ewa Leśniewska udowodniła w jednej ze swoich prac, że dokonał konwersji tylko raz, a nie dwukrotnie, jak twierdzili Witte (minister finansów Rosji) i Ryszard Kołodziejczyk. Ale jego żona, Emilia, była katoliczką, ich dzieci wychowywane były w tej wierze, a sam Bloch nie przywiązywał wagi do liturgii. Rzecz jednak nie w religijnych praktykach. Bloch doświadczył (także na własnej skórze) narastania antysemityzmu w Polsce, zapoczątkowanego pogromem warszawskim w grudniu 1881 roku oraz ukazaniem się antysemickiego czasopisma „Rola”(też 1881), a potem wykorzystania antysemityzmu jako fundamentalnego składnika ideologii narodowej. Wtedy zaangażował się emocjonalnie i czynnie w działalność na rzecz obrony Żydów. Powołał specjalną komisję do badania problemu, łożył na pomoc dla dotkniętych prześladowaniami. Niektórzy badacze byli zdania, że deklarował skłonność do powrotu do judaizmu, o czym Autorka wspomina. Naraził się na zarzuty związane z przygotowywaniem raportu o roli Żydów w gospodarce polskiej na zlecenie władz carskich. Zarzucono mu, że przecenia tę rolę, pomijając zasługi Polaków w rozbudowie przemysłu i handlu. Goryczy anatemy dopełniła powieść Wacława Gąsiorowskiego „Zginęła głupota” (1899), w której postać bohatera – oszusta i malwersanta – została żywcem przeniesiona z upowszechnionego w świadomości zbiorowej wizerunku Blocha. W podjęciu tego wątku nie chodzi tylko o wzbogacenie wiadomości o Blochu, lecz przede wszystkim o pogłębienie wiedzy o genezie i specyficznych rysach polskiego antysemityzmu, który wciąż daje znać o sobie w postawach i zachowaniach społecznych.
A propos powieści Gąsiorowskiego: Bloch jest szczególnym przypadkiem biznesmana, któremu poświęcono aż trzy utwory literackie - dwie powieści i jeden częściowo zbeletryzowany opis publicystyczny. Ich autorami są Józef Ignacy Kraszewski („Roboty i prace”), wymieniony Wacław Gąsiorowski i Bronisława Garncarska – autorka paszkwilu napisanego już po II wojnie światowej, dyskredytującego Blocha jako wyzyskiwacza klasy robotniczej. Leśniewska zrezygnowała z tego wątku, szkoda, bo zainteresowanie beletrystów jego osobą to swego rodzaju ewenement. Być może w utworach literackich z II połowy XIX stulecia znaleźć można zbliżone do luminarzy kapitalizmu postacie, jak w powieści Mariana Gawalewicza „Mechesy” i zapewne kilku innych.
Wciąż badaczy zainteresowanych Blochem i krętą drogą budowy kapitalizmu w Polsce intryguje pytanie: skąd młody Jan Gotlieb wziął swój pierwszy milion? Nikomu jak dotąd nie udało się wyjaśnić tego fenomenu, a odkrycia w rodzaju artykułu amerykańskiego pacyfisty Edwina Meada o wygraniu dziesięciu tysięcy dolarów na loterii państwowej należy między bajki włożyć. Bloch miał zbyt mało czasu, by w ciągu niespełna 6 lat pojechać do Petersburga, tam zacząć pracę w młynie parowym, wejść w hermetyczne i konkurujące ze sobą środowisko przedsiębiorców i uzyskać koncesję na budowę jednego z odcinków kolei warszawsko – petersburskiej (budowa całej tej linii trwała ogółem około 6 lat), zdobyć serce Emilii z Kronenbergów i zgodę jej rodziców na małżeństwo z początkującym biznesmanem, ożenić się w 1962 roku, przebudować dom i urządzić go, odbyć studia zagraniczne w Berlinie, nauczyć się kilku zachodnich języków i wiedzy ekonomicznej pozwalającej na wykorzystanie jej w działalności gospodarczej, ale także naukowej. Przed rokiem ukazała się książka Andrzeja Pieczewskiego „Samodzierżawie a rozwój gospodarczy Królestwa Polskiego w ujęciu Jana Blocha”, w której autor podkreśla wykorzystanie przez Blocha dorobku niemieckiej szkoły historycznej i prac Gustawa von Schmollera. Kiedy znalazł na to czas i możliwości edukacyjne? To jedna z tajemnic Blocha. Próbowałem wyjaśnić ją trochę, sugerując udział Leopolda Kronenberga w planowaniu i promowaniu jego kariery, ale i to nie wyjaśnia sprawy do końca. Prawdopodobnie bez penetracji archiwów rosyjskich nie posunie się dalej tych badań, co chciałbym zasugerować młodym naukowcom, zainteresowanych tym tematem.
Lukę w badaniach nad Blochem stanowią też losy jego rodziców. Początki fortunie Kronenberga dał Samuel, ojciec Leopolda. Selim Bloch zaczynał podobnie - był podwykonawcą kontraktów zleconych przez Ignacego Neumarka – największego dostawcy sukna dla wojska Królestwa Polskiego (żona Selima i matka Jana Bogumiła to Neumarkówna z domu). Zlecenia dawały szansę na rodzinną fortunę, niestety – Selim nie zrealizował ich z powodzeniem. Czy wówczas opuścił warszawski Solec, przenosząc się do Radomia i zajmując farbowaniem tkanin? To sugestia tylko, nie poparta badaniami, ale może warta podjęcia.
Te „białe plamy” nie zmieniają generalnej opinii: dzieło Ewy Leśniewskiej to najpełniejszy, najbardziej wyczerpujący i w pełni profesjonalny opis biografii i dokonań Jana Bogumiła Blocha. Wypada pogratulować Autorce tego dzieła. Książka z pewnością stanie się podstawowym źródłem dla wszystkich, którzy podejmą badania działalności jej bohatera i szerzej – badania nad dziejami kapitalizmu w Polsce, które po latach bujnego rozkwitu w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku przeżywają niezrozumiały zastój. Czego wszyscy egzegeci i entuzjaści dorobku Jana Blocha oczekują z niecierpliwością.

Andrzej Żor

 

Jan Gotlib Bloch, patron Fundacji , był bohaterem spotkania w Domu Literatury przy Krakowskim Przedmieściu 87/89 w Warszawie. Piętnastego stycznia 2020 r. Ewa Małkowska - Bieniek zaprezentowała powieść „Wspólnicy i rywale”. Pomogli jej w tym znamienici lektorzy – Artur Hofman, aktor i reżyser, pełniący też funkcje społeczne - przewodniczący Towarzystwa Społeczno – Kulturalnego Żydów w Polsce i redaktor naczelny Słowa Żydowskiego oraz Monika Przytuła, zaangażowana wolontariuszka Muzeum Powstania Warszawskiego. Czytane przez nich fragmenty komentowali - Andrzej Żor, najbardziej zasłużony autor naukowych publikacji o Blochu i Magdalena Stopa, varsavianistka, pisząca o rodzinach i budowlach warszawskich - „Przed wojną i pałacem” , „Ostańce: kamienice warszawskie i ich mieszkańcy”, „Chleb po warszawsku”.
Wśród widowni zasiadły osoby, które w sposób pośredni przyczyniły się do powstania powieści „Wspólnicy i rywale” m.in. Agata Małolepszy, autorka książki „Działalność artystyczna i ziemiańska rodu Reszke na przełomie XIX i XX wieku”. Była też liczna reprezentacja Miejskiej Biblioteki Publicznej w Radomiu, rodzinnego miasta Jana Gotliba Blocha. Skromne miejsce zajął potomek najstarszej córki naszego patrona – Marii zamężnej za Józefem Kościelskim, pra, pra, pra wnuk Jana Gotliba Blocha.

DL1

DL2

The Hague is without doubt considered today as the legal capital of the world, the city of peace and justice. The question why, seems to be obvious. The Hague is the seat of many international courts – the International Court of Justice, the International Criminal Court, the International Tribunal for the Former Yugoslavia. If one digs deeper into history one finds out that one of the invisible men to whom the city owes its today's prestigious position is Jan Bloch. In 1899 Tsar Nicolas II initiated the first peace conference which resulted in creation of International Court of Arbitration – the first instrument of modern time for peaceful resolution of the conflicts between the states. A person who inspired and persuaded tsar to call this conference was Jan Bloch, rich industrialist from Warsaw, author of the monumental work "The Future of War". In May 1899, shortly before the opening of the Peace Conference, the Dutch ambassador reported to the minister in the Hague that in St. Petersburg Bloch was called 'the father of the conference'. Indeed his dedication in calling the conference and his activity during it were invaluable and deserve more recognition. Unfortunately his merits are virtually unknown today. During the conference Jan Bloch gave four lectures in Diligentia Theatre, where he expounded his views on the nature of future war, which in his opinion would be suicidal. Evidently, he convinced his audience, as the conference resulted in signing several war conventions, among them one which prohibited the use of chemical gases. In view of the above, the choice of Polish Embassy in the Hague as the place to host seminar on Jan Bloch and launch of the English version of the book "Jan Bloch – Capitalist, pacifist, philanthropist" seems the most appropriate. Particularly, that the embassy is located just a few blocks from the Diligentia Theatre.

On May 5th 2015 Peter van den Dungen, Dutch historian of pacifism and general coordinator for the International Network of Museums for Peace gave a lecture on Jan Bloch's contribution to the pacifist thought and the impact of his pursuits on the international movement against military conflict and peaceful resolution of international conflicts. The lecture was received with great interest by a large crowd of Polish researchers, which was reflected in the discussion that followed. During the meeting Ms. Ewa Szczepańska from the Society of the Francis de Sales Orphanage (Bloch gave land and partially financed its construction) presented the history of the institution and in a broader scope the philanthropic activities of the author of "The Future of War".

On the 10th of March 2015 in the Jewish Historical Institute dr. Andrzej Żor gave a lecture, concentrating on the complicated paths of capitalism development in Poland and the roles, that Jan Bloch and Leopold Kronenberg played in this process. Building capitalism in the XIX century Poland took longer and was more complex than in many other European countries. The reasons were both historical: partitions, diverting paths of capital movement due to the dismemberment of the land, uprisings and changes in the invaders' policies, as well as a specific economic structure, dominated by agriculture and typical attitudes, that remained in the collective consciousness. Knowing this, it is difficult to overestimate the role played by the pioneers of capitalism, among them the most influential and wealthiest businessmen of their time, both unfortunately almost forgotten by the XX century and modern historiography.
During a long and lively discussion many important topics were raised: the role of the Jewish bourgeoisie in the political life of the Kingdom of Poland and their involvement in the January Uprising (Kronenberg, Mikołaj Epstein), the role of women in business, ties, that connected Polish aristocracy to the Jewish financial circles, and the economic activity of other families: Fraenkels, Laskis and Epsteins, among others.

On Thursday evening, 17th of July 2014 in Museum of the History of Polish Jews a meeting took place organised to promote the newest book dedicated to first polish candidate to the Nobel Peace Prize, entitled “Capitalist Pacifist Philanthropist. Jan Bloch (1836-1902)”. The figure of the businessman, active member of the movement encouraging nations to cease further armament and peaceful solutions of international disputes, also promoting many social initiatives and collector of art was introduced by: Daniel Grinberg, Justyna Guze, Elżbieta Mazur and Andrzej Żor. The meeting was conducted by Grażyna Pawlak. It took place the day before 100th anniversary of the First World War and was a good occasion to recall the ideas of Jan Bloch contained in his fundamental work “The War of the Future in its Technical Economic and Political Relations”, in which, long before the outbreak and over 11 years before the well-known in the West book by Norman Angell “The Great Illusion”, warned about the effects of prolonged military conflicts and their consequences in the form of vast devastation of global economy and outbreaks of uncontrolled social revolutions. He was wrong only in one matter: he believed (as did Angell later) that war will not start, due to very strong interdependence of global economy and that the nations and governments will show sufficient rationality to not allow the outbreak of conflict. Unfortunately, the opposite happened. 
The panellists presented also information regarding the first War and Peace Museum in Luzern, established on the initiative of Jan Bloch, which gave the start of the global initiative of establishing such institutions around the world to refresh the historical memory and to act as a warning.

DSC 7320

IMG 6966

DSC 7323

DSC 7304

DSC 7299

Kapitalista, pacyfista, filantrop" (Capitalist pacifist philanthropist) is the title of the new book dedicated to Jan Bloch, prepared with inspiration from Jan Bloch Foundation by Wydawnictwo TRIO. The book is a joint publication, composed from the articles written by: 
*Andrzej Żor, who was also the editor of the book: Kronenberg I Bloch. Studium porównawcze; Postać Jana Blocha w utworach literackich;
*Katarzyna Szwarc: Jan Bloch I Muzeum Wojny I Pokoju w Lucernie;
Elżbieta Mazur and Grażyna Pawlak: Bogactwo w służbie społeczeństwa;
Justyna Guze: Jan Gottlieb Bloch - kolekcjoner rysunków na skalę europejską.
The book also contains bibliography of Jan Bloch's works and publications about the author of "The future of War", which constitutes a valuable source for researchers interested in his biography and work. 
The meeting, which took place in Klub Księgarza on Rynek Starego Miasta, 19th of May this year and gathered over 120 participants, conducted by Marek Wawrzkiewicz - President of Union of Polish Writers (Związek Literatów Polskich) .
The book was reviewed by professor (prof.. dr hab.) Krzysztof Mikulski. Andrzej Żor and Justyna Guze presented their opinion on the achievements of Jan Bloch and message of his work.
We encourage you to have a look at the preface of the book available here in Polish

WBO 5061

WBO 5069

WBO 5070

Jan Bloch Foundation, Wydawnictwo Trio and Klub Księgarza invite to the promotion of the book "Kapitalista, pacyfista, filantrop JAN BLOCH 1836-1902" written by Andrzej Żor.
The book will be presented by professor (prof. dr hab.) Krzysztof Mikulski,
the meeting will be conducted by Marek Wawrzkiewicz.
Monday 19th of May 2014 at 5:30 pm at Klub Księgarza, Rynek Starego Miasta 22/24, Warsaw (Entrance near "Kamienne Schodki" restaurant).
The meeting will end with informal discussion with a glass of wine.

Through good offices of Peter van den Dungen we got in touch with Edward W. Lollis, Knoxville, Tennessee, USA,http://peace.maripo.com/ , who maintains a huge on-line database of "peace monuments" from all times and in all parts of the world. We delivered him two pictures of the Jan Bloch Chapel in Powązki Cmetery.

We got the following reply, which we quote in extenso: 

"Any monument related to Jan Bloch is a "peace monument" by definition.  I have added both of your images to web pages for monuments in Poland (http://peace.maripo.com/x_russia.htm), graves of peacemakers (http://peace.maripo.com/p_graves.htm), and monuments constructed in or near 1902 (http://peace.maripo.com/y_1900.htm).

Please visit these web pages and particularly the one about Poland (which, for the time being, is grouped with other countries in Eastern Europe).  I would be grateful if you could identify any missing peace monuments.

Jan Bloch is one of two peacemakers among the 86 identified in red on http://peace.maripo.com/p_peacemakers.htm for whom I do not yet have special web pages about their monuments.  (The other one is Mother Theresa.)  As you can see, Bloch's name is currently linked to the Jan Bloch Foundation's PowerPoint slide show (http://www.bloch.org.pl/nowy/prezentacjaostat.ppt).  I would like to make a web page showing monuments about Bloch, but so far I know of only the chapel in Powazki Cemetery and the site of the International Museum 
of War & Peace in Lucerne, Switzerland.  Are their any other physical monuments for Bloch (house, statue, plaque, etc.?) which you could identify.  Any help would be greatly appreciated."

kronenberg 102074

In Decemebr 2011, launching of the book: "Kronenberg. Dzieje Fortuny" (Kronenberg. History of the Fortune), written by Andrzej Żor, a member of the Board of Trustees of our Foundation, took place. Leopold Kronenberg was a founder and the first president of Bank Handlowy w Warszawie SA. Jan Bloch was one of the main shareholders of this bank, founded in 1870. The book has many references to Jan Bloch - business competitor of Leopold Kronenberg. Out of 404 pages, Bloch's name is mentioned on 57 ones (according to the Index of Names). The book was sponsored by The Leopold Kronenberg Foundation at Citi Handlowy (legal successor of Bank Handlowy w Warszawie SA) and published by Wydawnictwo Naukowe PWN. 

Launching ceremony took place in the chamber of Leopold Kronenberg, in the historical headquarters of the Bank Handlowy w Warszawie SA at Traugutt Street in Warsaw. A welcome speech was delivered by professor Marek Belka, the President of the National Bank of Poland. An interview with the author who portrayed Kronenberg was conducted by a well-known Polish journalist Jacek Żakowski.  

ski.

In January 2010, an article entitled "Zdarzyło się w styczniu" (It happened in January) written by Przemysław Wiśniewski, member of the Board of Trustees of our Foundation, was published in BANK magazine. It briefly introduces the life of our patron, his work for the benefit of Poland and its culture. We invite you to read it (Polish only).

Zdarzyło się w styczniu. Jan Bogumił Bloch

We would like to inform that the electronic version of "The Future of War"(in Polish) by Jan Bloch is now available in the files of the CbN Polona system which is a data base of book scans, provided by the National Library in Warsaw. Every page of the book had been scanned in 300dpi resolution which enables comfortable reading. The National Library does not require any fees for the scans. Every page of the book can be read on-line: www.polona.pl/dilibra.

In May 2010, our Foundation has received an invitation to a conference promoting the book "Jan Bloch und das Internationale Kriegs-und Friedensmuseum in Luzern," by W. Troxler, D.Walker and M. Furrer. The book also contains a chapter by Andrzej Żor and the foreword by Dr. Peter van den Dungen, of the Department of Peace Studies, Bradford Universityin the UK who is also the General Coordinator of the International Network of Peace Museums.

Lucerna ksiazka

Jan Bloch, known primarily as a banker, entrepreneur, prince of railway, philanthropist and pacifist, also was keen on sanitary state of Warsaw. Evidence of this is in the book by W. Pessel on the sanitation culture of Warsaw issued by Publishing House "Trio" with support of the Collegium Civitas, which contains many referneces relating to the patron of our Foundation. Our Foundation also contributed to the publication of the book. In October 2010, the book got Warsaw's "Book of the Month Award".

pessel

In 2009 the book titled "Jan Bloch Society 1987-2007"written by Elżbieta Małecka, the member of the Council of our Foundation, was published with the financial help of our Foundation. The book is bilingual translated into English by Witold Kmiecik, long-term member of Jan Bloch Society. It contains many illustrations on the activity of the Society. It was published by the Educational Publishing House "Śląsk" in 1000 copies. Most of them were given to the Regional Museum in Łęczna for free distribution among those who are interested.

malecka

 

In 2005, the Polish Institute of International Affairs published a collection of fragments of the works of Jan G. Bloch titled "The War of the Future in its Technical Economic and Political Relations". Choice of excerpts, footnotes and the introduction were provided by Dr. Grzegorz P. Bąbiak, an employee of the Institute of History of the Polish Academy of Science (PAN).  

Our website has turned out to be useful  again in bringing together people  interested in Jan Gotlieb Bloch.

In September 2007 Mrs Eli Bauer from Israel came to Warsaw and met Andrzej Żor, the author of the book on Jan Bloch and  Krzysztof Szwarc from our Foundation (photos below)

Eli Bauer is head of the Department of Communication and Film at  the Technological College of Tel Aviv and teaches in the Jewish History Department at Haifa University. In addition she is the academic coordinator of the Posen Research Forum for Jewish European and Israeli  Political  Thought at Haifa University Faculty of Law. Her academic interests include the history and culture ofPolish Jewry and the history of the Jewish press. Her books include"Between Poles and Jews", "The Development of Nahum Sokolow's Political Thought". Both were published by The Studies of the Center for Research on the History and Culture of Polish Jews and the Magnes Press in 2005. She is now working on an article on Jan Bloch as Polish Citizen, Russian Statesman, European Scholar and Jewish Cosmopolitan.

bauer1bauer2

Thanks to our website we were contacted by Mr.Andrew Kostanecki from the USA who is a great-grandson of Jan Bloch. Janina Maria the daughter of Emilia and Jan Bloch got married Kazimierz Kostanecki who was a rector of the Jagiellonian University and held many other important positions in a public life (e.g. he was a vice-president of the Town Cracow).

Mr. Andrew Kostanecki who is a descendant of Kazimierz Kostanecki was born in Warsaw in 1934 and emigrated with his parents to the USA before the outbreak of the Second World War. In his professional life he became known as an industrial designer, lecturing and writing on design and on the creative process in a variety of professional journals. Being a world class athlete he followed his interest in sport by deep involvement with the United States Olympic Committee. He was awarded the Gold Medal of the International Sailing Federation.

It should be known that recently he served as Director of the Foundation for the Development of Polish Agriculture funded by David Rockefeller.

There are some pictures of Mr. Andrew Kostanecki below:

kos1

kos2

Mr. Andrew Kostanecki is about to publish a book on the history of wars under the title "Whatever Happened to War". He devoted much attention to the Jan Bloch philosophy of war.

Our Foundation as first got the privilege of getting access to the Epilogue to this book. You can read now this Epilogue on our website under section "Publications". Not surprisingly you will find there a lot of references to Jan Bloch.

Jan Bloch Foundation with the Central Military Library and the Regional Museum in Łęczna co-organized presentation of the exhibition War and Peace Museum in Lucerne. Exhibition runs: 9 March - 31 July.

Exhibition has been shown for the first time in Poland in the Central Military Library in 2002, on the 100th anniversary of the opening of the War and Peace Museum in Lucerne founded by Jan Bloch.

Ceremony of handing diplomas of the Honorary Members:

- to the Minister of Foreign Affairs Adam Rotfeld

The laudation for Mr. Rotfeld was delivered byMr. Ryszard Kapuściński - famous writer, and

- to Mr. Krzysztof Szwarc

The laudation for Mr. Szwarc was delivered by Ambassador Andrzej Żor, Jakub Wolski the former vice-minister of Foreign Affairs and the editor of the weekly "Gazeta Bankowa" Andrzej Nartowski.

Similar ceremony took place in the Hague in 2004 during which Mr. Krzysztof Skubiszewski former minister of Foreign Affairs and Mr.Edmund Wellenstein received diplomas of  Honorary Members of the Society. 

dyplom1dyplom2dyplom3dyplom4

Mrs. Aneta Pochec presented the Museum with three books published in Poland in 2005:

- Jan Bloch "The War of the Future in its technical, economic and political relations" selected texts by Mr. Grzegorz Bąbiak. The book was published by the Polish Institute of International Affairs.

- "The Owners of the Land Property of Łęczna in 1800-1944" written by Ewa Leśniewska, published by Regional Museum in Lublin,

- "The Pranks of History" written by Andrzej Żor.

and she suggested that the books should be displayed in a special showcase devoted to Jan Bloch.

Mrs. Aneta Pochec the President of our newly established Foundation attended this Conference and thus become acquainted with the foreign members of the Jan Bloch International Society, and namely:

- Prof. Peter van den Dungen from University of Bradford (UK),

- Mr. Walter Troxler the chief librarian and archivist of AAL Armee-Ausbildungeszentrum Luzern,

- Mr. Artur Eyffinger from International Court of Justice in the Hague,

- Mr. Reto Sidler Vice-president of the Lucern Initiative for Peace and Security.

Our Foundation sponsored the visit to the conference of Mr. Andrzej Werner the President of Jan Bloch Society.